تحلیل داوجونز ۱۱ شهریور پس از افت ۴۱۹ واحدی سهشنبه، شاخص را در ۵۲۷۶۶.۸۸ نشان میدهد. قیمت در ساعت پایانی تا ۵۲۶۹۱ پایین رفت و نزدیک کف جلسه بسته شد. این رفتار با تحلیل دیروز فرق دارد: حمایت ۵۳۱۲۰ شکسته شده و فروشندگان اکنون مرز ۵۲۶۹۰ را آزمایش میکنند.
شوک انرژی از یک صنعت فراتر رفت
نفت WTI با رشد ۵.۲ درصدی در ۹۰.۲۲ دلار بسته شد و برنت ۴.۶ درصد بالا رفت و به ۹۴.۶۵ دلار رسید. سهام تولیدکنندگان انرژی از قیمت بالاتر سود میبرند، اما افزایش هزینه سوخت برای حملونقل، تولید و مصرفکننده دامنه بزرگتری از اجزای داوجونز را تحت فشار میگذارد. به همین دلیل حمایت محدود انرژی نتوانست افت شاخص را جبران کند.
بازده دهساله آمریکا به ۴.۷۹ درصد رسید و در معاملات آسیایی تا حوالی ۴.۸۱ درصد بالا رفت. نرخ بالاتر هزینه تأمین مالی و نرخ تنزیل سود شرکتها را افزایش میدهد. همزمان بازار احتمال افزایش نرخ سپتامبر فدرال رزرو را نزدیک ۶۶ تا ۶۸ درصد میبیند؛ بنابراین بانکها از شیب نرخ بهره سود احتمالی میبرند، اما صنایع و مصرفیها با فشار هزینه روبهرو هستند.
| مرز شاخص | شرط تأیید | برداشت |
|---|---|---|
| مقاومت ۵۲۹۵۰ | بستهشدن H1 و بازگشت صنایع | حرکت به ۵۳۱۷۰ |
| حمایت ۵۲۶۹۰ | حفظ در ساعت نخست | کاهش شتاب فروش |
| حمایت ۵۲۵۰۰ | تثبیت زیر سطح | اصلاح عمیقتر |
گزارش بازار نشان میدهد افت فقط به یک سهم محدود نبود و شاخصهای اصلی سه جلسه متوالی کاهش یافتند. داوجونز در هفته ۱.۵ درصد پایین آمده است. داده اشتغال آمریکا در پایان هفته میتواند بازده را تغییر دهد؛ عدد ضعیف احتمال افزایش نرخ را کم میکند، اما اگر نگرانی رکود را تقویت کند، ممکن است بهبود شاخص را محدود نگه دارد.
در افق یک تا سه روز، دفاع از ۵۲۶۹۰ میتواند پولبک تا ۵۲۹۵۰ ایجاد کند. عبور از مقاومت نخست با مشارکت صنایع و کاهش بازده، راه ۵۳۱۷۰ را باز میکند. شکست ۵۲۶۹۰ مسیر ۵۲۵۰۰ را فعال میکند و بستهشدن یک کندل یکساعته زیر ۵۲۵۰۰ سناریوی بازگشت پس از فروش سهشنبه را باطل خواهد کرد.
کیفیت بازگشت باید با عملکرد صنایع، مالیها، سلامت و سهمهای انرژی سنجیده شود. رشد شاخص فقط با کمک انرژی، در حالی که حملونقل و مصرفیها پایین بمانند، نشانه تثبیت پایدار نیست. کاهش همزمان نفت و بازده، ترکیب معتبرتری برای عبور از مقاومت نخست میسازد.
حرکت بازده دوساله و دهساله باید کنار هم دیده شود. افزایش هر دو سررسید همراه با نفت بالاتر، فشار هزینه و نرخ تنزیل را همزمان تشدید میکند. اگر بازده بلندمدت پایین بیاید ولی نفت بالا بماند، سهمهای صنعتی ممکن است همچنان ضعیف باشند. برای شکلگیری بازگشت پایدار، کاهش فشار انرژی و بازگشت چند صنعت اصلی باید همزمان رخ دهد.